Donderdag 16 oktober 2026

Wij gaan vandaag naar Sas van Gent om het Industrieel Museum te bezoeken. Als wij daar omstreeks 11:30 uur voor de deur staan, is er nog niemand te bekennen. Wij blijken nu een uur te vroeg te zijn. Wij gaan dan eerst een stukje van de stad verkennen. We rijden naar de kade van de jachthaven.

Daar zien we op de kade het beeld van de scheepstrekker. De omtrek van dit beeld wordt ook gebruikt als logo voor de bezienswaardigheden van de stad Sas van Gent en richting aanduidingen.

Aan de overkant staat een beeld van een suikerbietenkop, symbool van de carnavalsvereniging “de Beetkoppen.” Wij gaan de Oostkade af en zien daar verschillende mooie koopmanshuizen. Ook aan de Westkade zien we ze. Aan het eind van de Oostkade is een CP ingericht. De ene kant van de CP is gericht op de historische haven, de andere kant ligt langs de drukke weg. Een ouder Duits echtpaar probeert een dag bij te boeken op een andere plek. Dit lukt ze niet en Paul denkt al dat het een gereserveerde plaats is, waar zij hun oog op hebben laten vallen. Paul belt voor hen naar het management van CP ’t Eiland. En inderdaad de gewenste plek is gereserveerd. Er blijft niets anders over dan terug te gaan naar hun oude plek. We blijven nog een hele tijd met ze praten. We rijden terug naar de grote parkeerplaats, waar een friteskraam staat. Het broodje kroket smaakt weer goed.

Als we deze parkeerplaats verlaten, zien we een mooie plaquette over Karel V, die veel voor Sas van Gent betekend heeft. Nu wordt het tijd om naar het Industrieel Museum te gaan.

Eerst komen we langs de restanten van een oude watermolen. We worden heel vriendelijk door de vrijwilligers ontvangen. Zij leggen uit waar wij onze spullen kunnen opbergen en wat we in het begin te zien krijgen.
Het museum heeft een groot magazijn met producten die hier in Sas van Gent gemaakt werden en ook nog steeds gemaakt worden.

Alle vakken zijn genummerd en als je op de computer het nummer intypt, krijg je in een soort Powerpoint presensatie van alles te zien over dat artikel. Die presentatie ziet er bijzonder gelikt uit. We zien enorme motoren voor allerlei doeleinden. Op een film wordt uitgelegd hoe plastic zakken gemaakt worden. Een demonstratie hiervan wordt maar twee keer per jaar gegeven omdat het bijna een halve dag duurt om het geheel op te starten. In een aparte film wordt de bouw van de Westerscheldetunnel helemaal uitgelegd. Er staat een verkleind model van de tunnelboor in een vitrine.

Achter ons staat een oude Chevrolet vrachtwagen naar Canadees model. Zo langzamerhand houden onze ruggen het niet meer uit. We gaan een kop koffie drinken aan de balie en we hebben daar een heel gesprek met een van de vrijwilligers. Gezien de tijd, besluiten we om camperwaarts te gaan. Dat is het gemak van een museumkaart, je kunt gemakkelijk nog een keer gaan.

Buiten fotograferen we een katrol van de firma Mammoet. De verwijzing naar de ingang is een grappig poppetje dat is samengesteld uit een bout en een moer.  We rijden via België terug naar Philippine. De vele polders in Zeeland en België hebben allemaal op een bord staan wanneer zij zijn drooggelegd.

Zo is de St. Pieterspolder tussen België en Philippine al in 1633 (tijdens 80-jarige oorlog) drooggelegd. We zaten vandaag 23,5 km op de fiets.