Maandag 12 oktober 2026

Met zo’n prachtig weer, gaan we natuurlijk fietsen. We kunnen nog een aardige route maken, waar we nog niet te veel in herhaling vallen.

Bij de eerste bocht na de CP kijken we meteen tegen een mooi landschap aan. Even verder dan knooppunt 53 zien wij 4 kamelen in het weiland.

Niet alleen vreemde plaats- en straatnamen, maar ook dieren die hier vreemd zijn. We rijden nu op Axel aan zonder gebruik te maken van knooppunten. Het moet met een kaart tenslotte ook kunnen. Vlak bij Axel gekomen, komen we bij een wegwijzer voor fietsen. Ellen vindt het al vreemd dat het een andere kant opgaat dan dat de kaart aangeeft. Maar goed, een foutje kan. Als we dan echt naar het noorden rijden, terwijl we in het zuiden moeten zijn, draaien we toch maar om. Bij nadere beschouwing van het bord, blijkt er geen een naam de goede kant op te wijzen. Nadat we onze meegenomen lunch in het centrum van Axel opgegeten hebben, spreken we een mevrouw aan om te vragen waar we deze verkeerde verwijzing kunnen melden. Dat blijkt in het voormalige gemeentehuis te zijn. Maar die mevrouw maakt zich er met een Jantje van Leiden ervan af door ons naar het gemeentehuis van Terneuzen te verwijzen. Dat doen we dus later wel. Wij fietsen Axel uit en vervolgen onze route. Alleen wordt de weg eerst een pad en daarna een spoor ter breedte van een fietsband. Als het dan ook nog modderig wordt waar we de dijk op moeten, houden we dit voor gezien. We keren om en lezen een informatiebord over Fort Sint Joseph, dat hier in de 80-jarige oorlog door de Spanjaarden is ingericht. Er staat een heel stuk over inundaties in Zeeuws-Vlaanderen geschreven.

Deze moedwillige overstromingen moesten de Spanjaarden uit het gebied te houden. Na deze inundaties stond half Zeeuws-Vlaanderen onder water. Het water uit de Braakman kwam zo ver het land in en samen met een ander water vormde het een flinke stroom met eb en vloed. O.a. het Hellegat en Het verdronken land van Saeftinghe zijn zo ontstaan.

We rijden langs de N258 naar Kijkuit en daarna zijn we snel weer in Oude Stoof. We reden vandaag maar liefst 43,5 km. Ellen belt nog naar de Gemeente Terneuzen, waar haar bevindingen serieus worden genomen en ze haar bedanken voor haar telefoontje en ze ook nog vragen of we goed terecht zijn gekomen.