Vrijdag 13 september 2024

We gaan vandaag de rode route tegengesteld rijden aan die van gisteren.

We rijden langs de kanalen van het moeras. In St-Georges d’Oléron zoeken we een bakker. De navigatie verwijst ons naar een bakker in Chéray. Daar aangekomen is de zaak net gesloten. Maar de winkelierster verwijst Ellen naar de achterkant. Bij de achterdeur staat een mand met allemaal verschillende broodjes. Ellen kiest er drie uit en zij bedankt haar dat ze buiten openingstijd nog wat kon kopen.  Het zijn wel bijzondere broodjes en ze smaken erg lekker. In Chéray is ook een ezelboerderij, daar rijden we nu naar toe, keurig de borden volgend.

Na de ezels en de bijbehorende bus op de foto gezet te hebben, keren we om. We zien meteen een bordje verwijzend naar de fietsroute. We zijn er eerder deze week dus vlakbij geweest. Wij volgen de route tot we naar Domino kunnen rijden. Dan kunnen we de blauwe route oppakken naar Le Phare de Chassiron. Nadat we het plaatje Chaucre hebben verlaten, zien we een gebeeldhouwde boomstam.

In 2020 is de boom op 122-jarige leeftijd ter ziele gegaan. De bewoners van Chaucre wilden geen afscheid nemen van de boom en hebben een beeldhouwer opdracht gegeven iets uit de historie van Chaucre weer te geven. Dit is een vissersfamilie geworden.

We rijden door tot aan de vuurtoren “Phare de Chassiron. Voordat we daar aankomen, zien we op de rand van de duinen overal op elkaar gestapelde stenen.  We drinken een kop koffie en lopen om de vuurtoren heen en maken wat foto’s van de vuurtoren en omgeving. Dan rijden we via de gewone weg terug naar St-Denis d’Oléron. Na iets meer dan 32 km zijn we terug op de CP van St-Denis d’Oléron. 

Vannacht hebben wij het vreselijk nare bericht gekregen dat Ellen haar broer Peter is overleden. Wij gaan morgen richting huis.

Dit is voorlopig het laatste verhaal over onze reis en we melden ons als we weer op pad zijn.