Woensdag 28 mei 2025
28 mei 2025 - Grave, Nederland
We verruilen de CP van Berlicum voor die van Niftrik bij de jachthaven.
De afstand tot Ravenstein valt ons een klein beetje tegen, maar dat komt ook door de harde wind die we tegen hebben. Als we het stadje Ravenstein binnengaan, zitten we al meteen op de wandelroute op de Walstraat.
We zien hier de voormalige brouwerij “de Gerstaar”. In deze straat is ook een cafétaria gevestigd en omdat het lunchtijd is, komt dat goed uit.
We vervolgen onze “wandeling” en komen zo bij molen “de Raaf” terecht. Hier gaat Ellen pannekoekenmeel halen. Op de hoek van de Winkelstraat zien we prachtige gevels met op de achtergrond de toren van de St. Luciakerk. Wij rijden door tot de Nieuwstraat. Daar zien we een kerkje uit 1641.
Tijdens de 80-jarige oorlog bleef Ravenstein katholiek. Dat mocht van het Staatse Leger onder één voorwaarde, dat er ook een protestantse kerk moest worden. Het werd een eenbeukig kerkje. In 1972 is dit kerkje nog gerestaureerd.
De rest van Ravenstein hebben we al eerder gezien. Wij rijden nu terug naar de Maasdijk en fietsen verder naar Demen.
Daar zien we een mooi beeld aan de dijk staan “Water-Wind-Waakzaamheid”. Een vrouw staat met vier kinderen aan haar zijde half onder een boot. Verder tegen de wind in fietsend over de Maasdijk gaat het verder naar Megen.
Langs de dijk zien we grote werkzaamheden door Boskalis in de uiterwaarden langs de Maas. Er wordt gewerkt aan een sterke dijk en een prachtig gebied met ruimte voor mens, rivier en natuur. Naast veiligheid wordt ook gelet op schoonheid.
We komen Megen binnen bij de Gevangentoren. Hier was vroeger ook de Gevangenpoort. De bestrating in het stadje is geheel van kinderkopjes voorzien. In het centrum bij het voormalig raadhuis staat een beeld van de graaf Karel de Brimeu.
De graaf bleef de Spaanse koning trouw toen de 80-jarige oorlog uitbrak. Als dank voor zijn dapper optreden tegen de Oranjegezinde troepen, werd deze ridder van het Gulden Vlies aangesteld als gouverneur van Luxemburg en Henegouwen en stadhouder van Gelderland, Groningen en Overijssel.
De afbeelding op het voormalig gemeentehuis is St. Servatius. Dit pand is ook te herkennen uit de film “Oorlogswinter”.
Wij gaan nu naar de kapel van Broeder Everardus.
Broeder Everardus Witte stond bekend als het Heilige Bruurke”. Hij was een eenvoudige broeder, een portier die iedereen in nood opving. Everardus was de hele dag intens in gebed voor de mensen, die hem om hulp vroegen. Ook nu nog komen velen naar de kapel. In zijn gevouwen handen worden dagelijks briefjes gestopt met de noden van de bezoekers en niet alleen in zijn handen. Ook in de mouwen en capuchon worden briefjes gestopt.
We stappen op de fiets om de terugweg te aanvaarden tussen de regenbuien door. Gelukkig krijgen de bomen al veel blad zodat we daaronder kunnen schuilen. Na 37 km zijn we op de CP terug en tegen de avond begint het betere weer terug te komen.
