Donderdag 29 en vrijdag 30 augustus 2024

Donderdag 29 augustus

Het regent zo’n beetje de hele dag. We zijn dus maar in de camper gebleven.

Vrijdag 30 augustus 2024

Voor vandaag ziet het weer er beter uit en kunnen we dus de stadswandeling door NIort gaan maken.

 

Voordat je bij het stadje bent, steek je al een brug over en heb je dit uitzicht. Daarna zien we de Donjon erboven uitsteken. Deze is gebouwd door Richard Leeuwenhart en zijn vader. 

We zien dat er veel gerestaureerd wordt in de stad, de vakwerkhuizen worden zwaar ondersteund.

   

We lopen verder en komen zo bij de Prefectuur, een schitterend gebouw met een mooi hek ervoor. Daarna komen we bij Église Notre Dame. Aan de buitenkant zien we in een hoekje van de kerk een leuk huisje. In de kerk zien we vrouwen aan het werk in dit huisje. Zij maken prachtige bloemstukken voor de kerk. We zien in deze kerk ook een mooi gebrandschilderd raam van “Het laatste avondmaal”. We lopen verder door de stad en halen bij La Mie Caline broodjes en koffie, die we in een parkje opeten.

In dit park zitten op een bankje twee dikke tantes te kletsen, althans dat moet dit beeld voorstellen. Na de lunch lopen we naar de St-Hilaire.

 

Daar zien we een bijzondere lessenaar.

 

We lopen door het park terug en komen dan weer bij de winkelstraten, waar we vier draken zien.

De legende gaat dat in 1692 een grote draak leefde op de Notre Dame die water dronk uit de Sèvre-Niortaise en inwoners van Niort, man vrouw of kind, het maakte niet uit, verorberde. Niemand durfde het beest aan te vallen. Een gevangen soldaat wilde, met als beloning zijn vrijheid, een poging wagen. Hij stak de draak in de hals, de wond was dodelijk, maar al stervende viel de draak op de soldaat, zodat deze het ook niet overleefde.

 

Op de hoek van de zijstraat staat zowaar een vestiging van La Fayette, het warenhuis uit Parijs. Als we de zijstraat inkijken, zien we Le Pilori. Dit betekent schandpaal. Dit was het voormalig gemeentehuis, waarnaast een schandpaal stond, waardoor het gebouw dezelfde naam kreeg. We lopen door de kleine steegjes om zo naar de St-André kerk te lopen.

Binnen zien we een groot glas-in-lood raam met de heilige St-André en zijn Andreaskruis. (Die bij onze overwegen staat).

Als wij teruglopen naar de CP, zien we een beeld, dat is samengesteld uit meerdere dieren (de staart van een vis, kop van een gier, lijf van een poedel, poten van een kip en we weten niet of we alles benoemd hebben). Op de CP ruimen we alles op om naar de CP van Damvix te rijden. Dit is weer een CP van Pass’Étapes.

  

Na het eten (lekker eend) lopen we het dorp in. Heel Damvix is versierd met zelfgemaakte poppen. Men heeft er een festival van gemaakt met een looproute. Er kan ook gestemd worden op deze poppen. Het dorp is helemaal versierd.