Vrijdag 6 september 2024

We verhuizen vandaag naar het eiland Île de Ré. De toegang tot het eiland is over een brug waar tol voor geheven wordt. De prijs is in acht jaar verdubbeld. We hebben een camping uitgezocht centraal op het eiland. Het regent vanochtend. We doen onderweg nog boodschappen voor het weekend. Het is stampend druk op de parkeerplaats van de Intermarché en in de winkel staan lange rijen voor weegschalen en speciale afdelingen. Om iets over half twaalf komen we aan bij camping Du Bois Henry IV in La Couarde-sur mer. Wij gaan na de regen iets na tweeën op pad met de fiets richting vuurtoren op het eind van het eiland. We rijden over wegen/paden die grotendeels voor fietsers bestemd zijn. Alleen bewoners aan deze wegen mogen met auto’s hier rijden.

Onderweg zien we heel veel zoutpannen. Sommige zijn gedeeltelijk begroeid met zoutminnende planten. Je ziet overal bergen zout onder zeilen liggen. In stalletjes en kraampjes en op tafels langs de weg wordt zeezout verkocht. Onderweg kun je ook regelmatig oesters en mosselen kopen.

In Ars-en-Ré staat een kerk met een bijzondere toren in het zwart-wit. Door deze combinatie van kleuren kunnen de schippers al van ver Ars herkennen. De haven van Ars heet Port de La Prée en is goed gevuld met zeilschepen. Men heeft een stuk van de kade extra beveiligd met zandzakken. Wij fietsen door St-Clément-des Baleines.

Vlak hierna zien wij in een weiland een leuk paardje verscholen tussen de planten en het gras.

Dan zien we in de verte de twee vuurtorens. De kleine vuurtoren is door Vauban (daar is hij weer) ten tijde van Lodewijk XIV gebouwd. De nieuwe is gebouwd in 1854. We rijden tot aan de vuurtorens en lopen even naar de zee. We rijden via een weg door de moerassen langs Maison du Fier. Dit huis is het centrum van het natuurreservaat Lilleau des Niges. Wij vinden onderweg veel bordjes met informatie (zoals b.v. de vele vogels die je tegenkomt). Het laatste stuk is hetzelfde als de heenweg. Moe en heel voldaan zijn we na 33 km bij de camper terug.