Woensdag 11 september 2024

Wij rijden via de blauwe route naar Domino, een plaatsje van niks. Je kunt er een kanonskogel doorheen schieten en je raakt niemand. Via de gele route rijden we naar Chéray. De ezeltjesfarm van de vorige keer kunnen we niet meer vinden. In St-Georges d’Oléron komen we weer op de rode route terecht. Deze gaat door bossen, weiden, wijngaarden en landbouwgronden naar St-Pierre d’Oléron.

Daar vinden we naast de zaak van Leclerc in een parkje een boom waar een beeld van is gemaakt. In dit parkje zien we ook Château de Bonnemie. Op de muur is een plaat van de Olympische Spelen geplakt. We halen boodschappen bij Leclerc en nemen dan de gele route naar La Cotinière. Omdat Ellen op het bord van de camping naast ons ziet, dat deze aan de rand van de zee ligt, lopen wij de achteruitgang van de CP uit om te kijken of de CP ook direct aan het strand ligt. Het is maar 100 meter lopen tot aan de zee.

Het is op het ogenblik eb. In de duinen zien we nog een oorlogsbunker liggen.

Teruglopend heb je een leuk gezicht op de CP. We reden vandaag 25 km, met af en toe spetters regen.